الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

373

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

ولى از امرى كه بعدا نموده است بى اطلاع مانده ، اين شخص در حقيقت « منسوخ » را فرا گرفته اما « ناسخ » را نشنيده و حفظ نكرده است ، وى اگر مىدانست آنچه شنيده نسخ شده است آن را رها مىساخت و مسلمانان هم اگر مىدانستند نسخ شده آن را ترك مىنمودند . 4 - حافظان راستگو چهارم كسى است كه نه دروغ به خدا بسته و نه بر پيامبرش ، از خوف خدا و براى تعظيم پيامبرش ( ص ) دروغ را دشمن مىدارد ، و نيز در آنچه شنيده اشتباهى برايش پيش نيامده است بلكه آن را با تمام جوانبش حفظ كرده است آن چنان كه شنيده بدون كم و زياد نقل كند . وى ناسخ را حفظ نموده و به آن عمل مىكند ، و منسوخ را فرا گرفته و از آن دورى مىگزيند . « خاص » و « عام » ، « محكم » و « متشابه » را شناخته ، و هر كدام را در جاى خويش قرار داده است . گاهى سخنانى از پيامبر ( ص ) صادر مىشده است كه داراى دو جنبه بوده ، سخنى جنبه خصوصى دارد و گفتارى جنبه عمومى ، و آن كس كه مقصود خداوند و منظور پيامبر ( ص ) را از آن نمىدانست مىشنيد و حفظ مىنمود و بدون توجه به معنى و مقصود و هدف آن ، آن را توجيه مىكرد . اين طور نبود كه همهء اصحاب پيامبر ( ص ) از او پرستش كنند و استفهام نمايند ، تا آنجا كه عده‌اى دوست داشتند ، اعرابى و يا سائلى بيايد و از آن حضرت چيزى بپرسد و آنها پاسخ آن را بشنوند ( و بهره گيرند )